ഇന്ത്യ എന്നത് പഴയ പേരാണ്. "എന്ത് ഇന്ത്യ" എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം അടങ്ങുന്ന ഒരു നീണ്ട പേരാണത്. ഭരണഘടന ആദ്യം നല്കിയ പേര് "സോവറിന് ഡെമോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക്" എന്നാണ്. ഇന്ത്യയുടെ വിശേഷം അത് പരമാധികാരമുള്ള ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യമാണ് എന്നതുമാത്രമല്ലെന്ന് ഊന്നി പറയാന് ഏറെ വര്ഷം കഴിഞ്ഞ് (1976ല് , 42-ാം ഭേദഗതി) പേര് ഇങ്ങനെ നീട്ടി- "സോവറിന് സോഷ്യലിസ്റ്റ് സെക്കുലര് ഡെമോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക്". രണ്ട് വിശേഷണങ്ങള്കൂടി- വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടവ, മതേതരവും സമത്വനിഷ്ഠവും. ജനാധിപത്യമാണ് പരമമായ അടിസ്ഥാന മൂല്യമെങ്കിലും അത് അപായപ്പെടുന്നത് സമത്വവും മതേതര സംസ്കാരവും രാജ്യത്ത് ക്ഷയിച്ചുവരുമ്പോഴായിരിക്കണം.
ജനാധിപത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയെന്നു പറഞ്ഞാല് ഈ ഗുണവിശേഷണങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കലാണ്. നാം എന്നും കാവല് നില്ക്കേണ്ടത് ഈ രണ്ട് സ്വഭാവങ്ങള് നിലനിര്ത്താനാണ്. ഭരണഘടനയില് എവിടെയെല്ലാം ജനങ്ങള്ക്കിടയില് വികസിപ്പിക്കേണ്ട ധര്മങ്ങളെപ്പറ്റി പറയുമ്പോള് സമത്വ, മതേതരത്വങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യവും ഉറപ്പിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുന്നതു കാണാം. ആമുഖത്തില് നാല് നന്മകള് പൗരന്മാര്ക്ക് സമ്പാദിച്ചുകൊടുക്കുകയാണ് ഭരണഘടനയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു- നീതി (സാമൂഹികം, സാമ്പത്തികം, രാഷ്ട്രീയം), സ്വാതന്ത്ര്യം (ചിന്ത, ആവിഷ്കാരം, വിശ്വാസം, മതം, ആരാധന), സമത്വം (നിലയുടെയും അവസരത്തിന്റെയും), സാഹോദര്യം (വ്യക്തിയുടെ അന്തസ്സും രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യവും അഖണ്ഡതയും നിലനിര്ത്താന്), നീതി സമത്വം എന്ന ആദര്ശങ്ങള് എല്ലാ രംഗത്തും സ്ഥിതിസമത്വം ഉറപ്പിക്കുന്നു.
സ്വാതന്ത്ര്യം, സാഹോദര്യം എന്നിവകൊണ്ട് അനൈക്യത്തെയും വര്ഗീയതയെയും ചെറുക്കാന് പ്രേരണ ചെലുത്തുന്നു. നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള് ഭരണഘടനയുടെ ഈ അടിത്തറയുടെ തത്വങ്ങള് വേണ്ടപ്പോള് വേണ്ടത്ര ഓര്ക്കുന്നില്ല. വലിയൊരു മറവി അവരെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഓര്മയെ ബലപ്പെടുത്താന് കുറച്ചുകൂടി വിവരിക്കട്ടെ, ഭരണഘടന ന്യൂനപക്ഷം എന്നും വെറും ന്യൂനപക്ഷം എന്നും പറയുന്നത് അവരുടെ അവശത പരിഹരിക്കാന്വേണ്ടി മാത്രമാണ്. മൗലികാവകാശ അധ്യായത്തില് മനുഷ്യരെ വേര്തിരിക്കുന്ന ഒന്നിന്റെ പേരിലും (മതം, ജാതി, ലിംഗം, ജനനസ്ഥലം) ഒരു പൗരനും എതിരായ വിവേചനം ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവസരസമത്വവും അതുപോലെ. നേരത്തെ ഇതൊക്കെ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവര്ക്ക് പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകള് ഉണ്ടാക്കാമെന്നല്ലാതെ നീതിയുടെ മുന്നില് ആര്ക്കും വ്യത്യാസമില്ല.
അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യവും അങ്ങനെതന്നെ. ഒരു മതത്തിനും മേല്ക്കൈ ഇല്ല. ന്യൂനപക്ഷങ്ങള് എന്ന് പറയുന്നത് പ്രധാനമായും ഭാഷയുടെയോ ലിപിയുടെയോ ഭിന്നതമൂലം ചെറിയ പാരമ്പര്യങ്ങളുള്ള ചെറിയ സമൂഹങ്ങളാണ്. അവിടെ പാരമ്പര്യ സുരക്ഷയാണ് ലക്ഷ്യം. കേരളത്തില് ഹിന്ദുക്കള് ഏറ്റവും കൂടുതലാണ്; പക്ഷേ, ഭരണഘടന വിവക്ഷിക്കുന്ന ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളല്ല മുസ്ലിങ്ങളും ക്രൈസ്തവരും. ഈ പഴയ വ്യത്യാസങ്ങള്ക്കപ്പുറത്ത് ധനപരമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളില്ലാത്തതും പൊതുജനങ്ങള്ക്ക് ഗുണം നല്കുന്നതുമായ ഒരു നവ സമൂഹവ്യവസ്ഥയുടെ ഉദയമാണ് രാഷ്ട്രലക്ഷ്യം. നിര്ണായകതത്വങ്ങളുടെ അധ്യായം ആ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വിരല്ചൂണ്ടുന്നു. ഇക്കഥയൊന്നും ഓര്ക്കാതെ നമ്മള് ഈ ന്യൂനപക്ഷം ന്യൂനപക്ഷം എന്നുപറഞ്ഞ് രാഷ്ട്രീയത്തില്വരെ മതവര്ഗീയത കോട്ടകെട്ടി നില്ക്കുന്നു. ന്യൂനപക്ഷം പോയി, ഭൂരിപക്ഷ സമുദായമായ ഹിന്ദുക്കളും ന്യൂനപക്ഷ വര്ഗീയതയെ ശത്രുവായി കണ്ട് രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയുടെ രൂപത്തില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. മുമ്പ് ഹിന്ദു മഹാസഭ എന്ന പേരില് മതമുദ്രചാര്ത്തിയ കക്ഷി അത് വിലപ്പോകില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ആര്എസ്എസ്, ശിവസേന, ബിജെപി എന്നൊക്കെ നാമാന്തരങ്ങള് സ്വയം വരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
ഉള്ളില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നത് ഹൈന്ദവ വര്ഗീയതതന്നെ. മുസ്ലിങ്ങളെയും ക്രിസ്ത്യാനികളെയും നമ്മുടെ പൗരന്മാരായി കണക്കാക്കാന്പോലും അവര്ക്ക് പ്രയാസമുണ്ട്. മറ്റു ചില കക്ഷികള് മതജാതി നാമങ്ങള് ഒഴിവാക്കാതെ ഇന്നും നിലനില്ക്കുന്നത് അത്ഭുതകരമാണ്. നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അരാചകത്വത്തിന്റെ ചൂണ്ടുപലകയാണ് ഈ അവസ്ഥ. ദ്രാവിഡ എന്ന പേര് ചേര്ത്ത് ഒന്നുരണ്ട് കഴകങ്ങള് , അകാലിദള് എന്ന പേരില് ഒരു കക്ഷി, മുസ്ലിംലീഗ് എന്നിവ വര്ഗീയ നാമധാരികളാണ്. മുസ്ലിംലീഗിന് കേരളത്തില് ഒരു ജില്ലയിലാണ് ശക്തി. അത് അവര് സമര്ഥമായി കരുനീക്കി കളിക്കുന്നു. ഇത്തവണ വന് വിജയമാണ്. വിജയഹേതു അവരുടെ ശക്തി എന്നതിനേക്കാള് അവരെ കൂട്ടുപിടിച്ച കോണ്ഗ്രസിന്റെ അശക്തിയാണ്. വര്ഗീയത മരിച്ചു എന്ന അര്ഥത്തില് ലീഗിനെ നെഹ്റു ചത്ത കുതിര എന്ന് വിളിച്ചു. അതു കേട്ട കോണ്ഗ്രസുകാര് (അല്ല, കേള്ക്കുന്ന കോണ്ഗ്രസുകാരോ) എത്രയോ കാലമായി ഈ വാഹനത്തിലാണ് യാത്ര. രാഷ്ട്രീയത്തെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ട മൂല്യങ്ങളെ കോണ്ഗ്രസ് മറന്നു എന്ന് ചുരുക്കം. കേരളത്തില് അധികാരമോഹം കയറിയ കോണ്ഗ്രസ് ഏത് വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും തയ്യാറാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ലീഗ് നേതൃത്വം ഓരോ മര്മത്തിലും അമര്ത്തി വേദനിപ്പിച്ച് കോണ്ഗ്രസിനെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ച് കാര്യം നേടുന്ന കാഴ്ച വളരെ രസകരംതന്നെ.20 അംഗ മന്ത്രിസഭയില് അഞ്ച് മന്ത്രിമാര് വേണമെന്ന വാദംതന്നെ കോണ്ഗ്രസിന്റെ അന്തസ്സിനെയും അഭിമാനത്തെയും തങ്ങള്ക്ക് വിലയില്ലെന്ന ലീഗിന്റെ ധാര്ഷ്ട്യത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പുതന്നെ തങ്ങള്ക്ക് വേണമെന്ന ലീഗിന്റെ വാശി എത്ര തവണയായി എതിര്പ്പില്ലാതെ വിജയിച്ചരുളുന്നു. മുസ്ലിം ലീഗില് ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ വിദഗ്ധന് ഇപ്പോഴില്ല. സി എച്ച് മുഹമ്മദ്കോയ വിദ്യാഭ്യാസ വിദഗ്ധന് ആയതുകൊണ്ടല്ല സമര്ഥനായതുകൊണ്ടാണ് ആ വകുപ്പില് വിജയം നേടിയത്. ഇപ്പോഴത്തെ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രിയുടെ പരിചയക്കുറവിന്റെയും കഴിവുകേടിന്റെയും ദുഷ്ഫലങ്ങള് കേരളീയര് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നത്, ഇക്കാര്യം തക്കസമയത്ത് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി തിരുത്താന് കോണ്ഗ്രസിന് കഴിയാതെ പോയതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിചയ ദാരിദ്ര്യവും മറ്റും കൊണ്ടാണ്, വള്ളത്തോള് കേരളീയ അഭിനയകലകളുടെ ഉദ്ധരണത്തിന് സ്ഥാപിച്ച കലാമണ്ഡലത്തില് ഒരു വാസ്തുവിദ്യക്കാരന് വിസി ആയത്. എങ്ങനെ ഇത് ക്യാബിനറ്റിലൂടെ മാറ്റംകൂടാതെ കടന്നുപോയി എന്ന് ഓര്ക്കുമ്പോള് വര്ഗീയകക്ഷിയുടെ ശക്തി എത്രമാത്രമുണ്ടെന്ന് ഊഹിക്കാന് കഴിയും. പുതിയ മന്ത്രി പഴയ ഒരു നല്ല മന്ത്രിയുടെ മകനായതുമൂലം വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി പദവിക്ക് യോഗ്യനാകുന്നില്ല.
എംഎ ബിരുദമുണ്ടെന്ന് ഗൗരവമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇക്കാലത്ത് വഴിയാത്രക്കാരില് ബിരുദാനന്തരബിരുദക്കാര് ധാരാളമുണ്ടെന്നുവച്ച് അവരെയെല്ലാം കേരളത്തില് വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രിയാക്കാവുന്നവരാണ് എന്ന വാദം പരിഹാസ്യമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പ് ഒരു നവാഗതന്റെ താവളമാക്കരുത്. ഇതൊക്കെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൂടെന്ന് വന്നിരിക്കുന്നു. ഇതിനിടെ ഞാന് ഈ ദോഷങ്ങള് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയപ്പോള് വര്ഗീയത എന്ന കല്ലാണ് എന്റെ നേരെ എടുത്തെറിയപ്പെട്ടത്. നഗ്നയായി ഒരു സ്ത്രീ നടക്കുമ്പോര് , നഗ്നത മറയ്ക്കാന് മറ്റൊരു സ്ത്രീ തന്റെ രണ്ടാംമുണ്ട് വേണമോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോള് , "തനിക്ക് നാണമില്ലേ, രണ്ടാംമുണ്ടില്ലാതെ മാറ് കാട്ടി നടക്കാന്" എന്നാണ് പൂര്ണനഗ്നയുടെ ധീരമായ മറുപടി. ഇവരുടെ വര്ഗീയാരോപണം ഇതിന് കിടയായി കിടക്കട്ടെ. വര്ഗീയത ചീത്തയാണെന്നെങ്കിലും സമ്മതിച്ചല്ലോ! മതവര്ഗീയതയുടെ വിനാശത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതല് മുന്നോട്ടുവരേണ്ടത് കോണ്ഗ്രസാണ്. മുസ്ലിംലീഗിനെ എന്ന് അവര് ഉപേക്ഷിക്കുന്നുവോ അന്ന് കേരളത്തില് മതവര്ഗീയതയുടെ മൂലക്കല്ല് ഇളകും. അവരെ ഇടതുപക്ഷം സ്വീകരിക്കാത്ത കാലത്തോളം ത്രിശങ്കുസ്വര്ഗത്തില് ഉരുണ്ടുകളിക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. കോണ്ഗ്രസ് നിര്ണായക തീരുമാനം എടുക്കാന് ചരിത്രത്തിന്റെ മുമ്പില് നിയോഗം ഉള്ള കക്ഷിയാണ്. ജവാഹര്ലാല് നെഹ്റുവിന്റെ- "ചത്ത കുതിര" എന്ന ആ പ്രയോഗത്തെ- "ഓര്ക്കുക വല്ലപ്പോഴും"!
@@സുകുമാര് അഴീക്കോട്
